Met het collectief bestaande uit Studio Middelkoop, Atelier Visser, Studio Wasch en Studio van Schie heeft studio denk.ruimte meegedaan aan de prijsvraag voor een sportcomplex op Rockaway Beach, een eiland dat tot het eind van de Koude Oorlog onderdeel was van de kustverdediging van New York. Het gebied waar het complex moet komen is sindsdien verwaarloosd en overgroeid geraakt, maar heeft door zijn desolate karakter een schoonheid die we niet wilden verwijderen, verbergen of veranderen. Het vervreemdende effect dat fort Tilden heeft op de bezoeker wilden we behouden in het nieuw te bouwen sportcomplex, waar ook ander programma als ruimte voor kunst en een trouwkapel moesten komen.

Inzending voor de prijsvraag designing absence, een ontwerp voor de ontbrekende tweede toren van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Antwerpen. »

Foto’s van de maquettes van het ontwerp voor een Cisterciënzer Klooster  »

Videoslideshow van een klooster voor de Cisterciënzer Orde in Limburg. Bedoeld als ondersteuning voor mijn ontwerp en thesis.
Mijn fascinatie voor licht en afzondering heb ik gecombineerd door een klooster te ontwerpen dat afzondering en ‘verheven licht’ als belangrijkste thema’s heeft en ze ook verbindt. Door het sublieme licht wordt afgezondering bereikt van het normale en wordt tegelijk een weg geopend naar ‘een andere plaats’. »

Booklet
This booklet contains a two-piece essayistic research. An architectural perspective, on the relation between the sublime and the heterotopia and the role light plays therein. Eventually the notion of the fōstopos arises: a place connected and elevated to ‘the other place’ by light.

The fōstopos is used as ‘theoretical inspiration’ for the design of my graduation project: a monastery for the Cistercian Order. The architecture of this order has been known for centuries as the architecture of light. In the monastery the spatial and ritual experience of light and the threshold with the surrounding landscapes are at the heart of its fōstopic character. »

analyse omgeving ruïne palazzo

Eén van de vreemdste steden die ik ooit zag. De helft van de door lawaai geterroriseerde binnenstad is ruïne – en in die ruïnes  leven en werken mensen, terend op de resten van de glorieuze jaren van twee eeuwen geleden. In de smalle straten van de Centro Storico is het druk, heel druk; claxonerende bestuurders die in hun fiat met halsbrekende bekwaamheid door het andere verkeer laveren, gedeukte auto’s, marktkooplui die alles maar dan ook alles wat van een koe of varken komt verkopen en toeristen die in drommen het verleden bekijken en het heden negeren. Foto’s Palermo [ 1 | 2 ]

Stil.   In de oude stad van Palermo, zelfs na de oorverdovende bombardementen van de Tweede Wereld Oorlog is het er niet geweest. Het huidige Palermo is groter dan toen, de buitenwijken hebben de stad omringd, maar de oude stad laat nog steeds van zich horen, misschien wel harder dan ooit. Het kabaal is in de afzondering van de kerken minder, maar zelfs daar te horen. Dit project doet een voorstel om in één van de tot ruïne verworden Palazzo’s tot een plaats van afzondering en stilte te maken van het gewoel van de oude stad. Het doet het effect van de Tyrreense Zee en de Siciliaanse bergen in de stad terugkeren. Het geluid sterft langzaam weg en maakt plaats voor eenzame stilte.
»